تقریباً در همه آموزش‌های مدیریت می‌شنویم که «تیم‌سازی» مهم است. اما اگر تیم همیشه بهترین شکل سازماندهی است، چرا هنوز تبدیل به فرهنگ عمومی و یک امر بدیهی نشده؟ شاید چون یک مفهوم مهم‌تر وجود دارد: نقش.

حرف‌های علیرضا بیرانوند در یک برنامه زنده درباره نحوه‌ی قبولی در آزمون دکترا، واکنش‌های زیادی برانگیخت.

درباره اقدام اسنپ و تپسی در پی انفجار در بندرعباس، با آرزوی سلامتی و صبر برای بازماندگان و بهبودی مجروحان و آرامش روح رفتگان.

آمار گالوپ، مدل عملیاتی رهبری موقعیتی آنجلا داک‌ورث، ماتریس تعادل بین تفکر باز و اقدامات متمرکز اولریش، طیف رهبری تاننبام-اشمیت.

خیلی از کارهای بزرگ نه با استعداد عجیب، بلکه با یک ویژگی ساده ساخته می‌شوند: استمرار.

از برند شخصی معمولاً به یاد شهرت یا ثروت می‌افتیم. اما در واقع برند شخصی حاصل تعامل دو دسته عامل است: انسجام درونی فرد و برداشت‌های دیگران.

در ایجاد یا اصلاح یا حذف ردپای دیجیتال، به چیزهای زیادی باید توجه کرد: از جمله مخاطب خاص و عام و واکنش‌هاشون به ما.

مرور عملکرد، از یک فرایند یک‌طرفه برای اعمال قدرت، تا یک رویکرد سیستمی برای خلق ارزش.

فرایند خلاقیت را عموما فرایندی واگرا می‌دانند. اما در عمل، این فرایند بین واگرایی و همگرایی در رفت‌وبرگشت است.

تحول سازمانی نه ذاتا رادیکال است نه دموکراتیک؛ شکل مناسب آن تابع بلوغ سازمان، ریسک تصمیم و آمادگی ذی‌نفعان است.