بسیاری از کسب‌وکارها اقداماتی در راستای مسئولیت اجتماعی انجام می‌دهند، اما نیت پشت این اقدامات همیشه یکسان نیست. دیوید اولریش در مقاله‌ای به این موضوع پرداخته و فعالیت‌های مرتبط با مسئولیت اجتماعی شرکتی (CSR) را بر اساس “سطح تعهد و طرز فکر” سازمان به شش دسته تقسیم می‌کند.

دیوید اولریش در مقاله‌های اخیرش مفهوم قابلیت انسانی را پیشنهاد میدهد که ارزش‌آفرینی کسب‌وکار را تا اثرگذاری بر جامعه در نظر می‌گیرد.

شیوه‌ی امتیازدهی پنجمین مسابقه کدنویسی مبهم که در پایان ۱۴۰۲ برگزار شد، بسیار جالب بود.

گیمیفیکیشن، ساختن بازی نیست؛ استفاده‌ی هدفمند از منطق و عناصر بازی در یک فرایند غیربازی است.

هدیه‌ی سازمانی می‌تواند حس دیده‌شدن، قدردانی و تعلق را تقویت کند؛ یا برعکس، این پیام را منتقل کند که سازمان کارکنانش را نمی‌شناسد، جدی نمی‌گیرد یا می‌کوشد مسئله‌ای عمیق‌تر را با یک هدیه‌ی نمادین بپوشاند.

وقتی که رو به انقراضی و خودت خبر نداری!

شاید به نظر بیاد که برای کسب‌وکار، بدهی یعنی شروع شکست. اما مدیریت بدهی یکی از استراتژی‌های موفقیت کسب‌وکار به حساب میاد.

الکساندر اوستروالدر، طراحی بیزینس مدل رو با استفاده از بوم کسب‌وکار پیشنهاد داده و بنابراین درباره مخالفت‌ش با بیزینس پلن دلایل جالبی رو مطرح کرده.

ارتقای سازمانی محدود به ارتقای عمودی و جانشین‌پروری نیست. بلکه یکی از شیوه‌های انگیزش کارکنان به شمار می‌آید و شکل‌های مختلفی دارد.

هیچ کارمندی با هیچ سازمانی عقد اخوت نبسته، اما اینکه سازمان و کارمند قصد دارند چه مدت با هم کار کنند، در اینکه کیفیت همکاری چطور باشد خیلی مؤثر است. بنابراین قطع همکاری باید هدفمند باشد.