علیرضا بیرانوند در خرداد ۱۴۰۴ میهمان برنامه ورزشی شبکه سه بود. او با شوخی و خنده درباره نحوهی قبول شدنش در کنکور دکترای فیزیولوژی ورزشی در دانشگاه آزاد خرمآباد صحبت کرد. گفت چند صفحهی جزوهی آزمون، به زبان انگلیسی بوده و او مجبور شده با ۱۰-۲۰-۳۰-۴۰ تستها را بزند و بعدا بهش گفتهاند نمره خوبی آورده.
بعدا موضعگیریهایی در ردّ این ادعا صورت گرفت، از جمله اینکه گفتهشد دانشگاه آزاد خرمآباد، اصلا در آن رشته دکترا ندارد.
اما مرز بین شوخی و لودگی خیلی باریک است، و افراد مشهور نظیر علیرضا بیرانوند باید متوجه باشند که بعضی شوخیها اعتماد هواداران را کم میکند. به عبارت دیگر چنین اظهار نظری از جانب یک فرد مشهور، نهتنها میتواند خودش را دچار چالش کند، بلکه عدهای مسئول مرتبط با موضوع را نیز وادار به واکنش میکند.
یعنی شهرت و محبوبیت برای اینکه در مصاحبهی زنده نسنجیده شوخیکنی کافی نیست.
به هر حال، قدیم برای دکتر شدن، باید دکترین میداشتند. یعنی حفظ کردن درسها و قبولی در آزمونها کافی نبود، چه برسد به اینکه شانسی در کنکور قبول شوند. پس چنین شوخیای میتواند اعتبار مدرک و صلاحیت دارندگان مدرک دکترا را نیز زیر سؤال ببرد.
