درباره فیلم متری شش و نیم

درباره فیلم متری شش و نیم

متری شش و نیم دومین فیلم سعید روستایی بود که دیدم. قبلی، ابد و یک روز بود.

سه بازیگر از ابد و یک روز

پیمان معادی و نوید محمدزاده و پریناز ایزدیار در متری شش و نیم هم بازی میکنند. این بار البته نسبت فامیلی با هم ندارند. اما باز هم به نوعی شخصیتهای مقابل همدیگه هستند. پیمان معادی و نوید محمدزاده که کاملا مقابل هم هستند. پریناز ایزدیار هم ناخواسته با وجود اینکه نقش کوتاهی داره، اما در پیشبرد داستان تعیین کننده است.

پیمان معادی رییس یک پرونده مبارزه با مواد مخدر و شیشه است، و نوید محمدزاده کسی است که نهایتا ماجراهای زیادی به کاراکترش گره خورده؛ در بعضیهاش مستقیما دخیله، در بعضیها به صورت غیرمستقیم پاش گیره.

اسم متری شش و نیم

از اسم فیلم ممکنه در درجه اول یاد قیمت ملک و زمین بیفتید، اما اشاره ای که در فیلم به این عبارت میشه، هیچ ربطی به اینها نداره. قیمت هست، ولی قیمت یک چیز دیگه. این اسم در اواخر داستان مطرح میشه و به نظرم خیلی هم موثر نیست. به هر حال مشخصه که تلاش شده در سکانسهای پایانی فیلم که قاعدتا باید اوج اثرگذاری در انتقال پیام باشه، اسم فیلم با تاکید واضحی در دیالوگ نوید محمدزاده قرار بگیره.

دو فیلم در یک فیلم

این فیلم بیشتر از دو ساعته. یعنی به نسبت فیلمهای سینمای ایران طولانیه. از این طولانی بودن به خوبی استفاده شده و داستان از یک جایی به بعد وارد فاز تازه ای میشه. به نحوی که اگه یه فیلم معمولی بود میتونست در همون فاز اول تموم بشه.

ماجرا از این قراره که در فاز اول فیلم، مبارزه و تحقیقات و بازجوییهای پلیس را میبینیم که دنبال سرمنشا معاملات شیشه میگرده. فاز اول با دستگیری یکی از مضنونین رده بالا به پایان میرسه. احتمالا تصدیق میکنید که این تا همینجا خودش میتونه یک پیرنگ اصلی برای یک فیلم باشه. اما فیلم اینجا تموم نمیشه. من شخصا نگران بودم که فیلم از ریتم بیفته و از التهابش کم بشه. اما خوشبختانه ظرافت فیلمنامه و مهارت سعید روستایی در ساخت فیلم، باعث میشه که بعد از چند دقیقه از روند وقایع متوجه میشید که داستان حالاها ادامه داره و باید منتظر بالا و پایینهای زیادی بود.

گول خوردن یا نخوردن، مسئله این است!

اگر دوتا نکته فوق العاده داشته باشه این فیلم، یکیش واقعی بودن شخصیت پیمان معادی در این فیلمه. کمتر شخصیت پلیسی تا این حد واقعی درمیاد. واقعا راحت هم نیست. نقش پلیس با نقش پزشک و کارگر و مدیر و کاسب و معلم و حتی قاضی فرق داره. خیلی از آدمها در طول زندگی ممکنه حتی با قاضی سر و کار داشته باشند، بدون اینکه لزوما سر و کارشون با پلیس افتاده باشه. فکر میکنم به همین دلیله که معمولا پلیسهایی که میبینیم خیلی واقعی نیستند. پیمان معادی اما شخصیتش قبل از اینکه پلیس باشه، یه آدمیه که داره توی همین کشور زندگی میکنه و مثل همه است. مثل همه آدمهای شبیه به خودش، روحیه رقابتی و بی‌اعتماد و هوشیاری داره که باعث بشه تا لحظه آخر هم نتونی پیشبینی کنی دچار وسوسه میشه و میخرندش یا نه؛ و این به حفظ ریتم فیلم کمک شایانی کرده.

یکه‌به‌دوهای باورپذیر

نکته بعدی، دیالوگهای درجه یک فیلمه. در این فیلم،

  • بارها مکالمات تلفنی میبینیم،
  • بازجویی میبینیم،
  • قاضی هست… قاضی خودش معمولا در فیلمها عامل مناقشه است، چون معمولا سازندگان فیلم در شخصیت‌پردازی برای قاضیها بلاتکلیف هستند.
  • تقابل پلیسها با هم بسیار جدیه،
  • روابط خانوادگی نشون داده میشه،
  • و مکالمات داخل بازداشتگاه، که با مکالماتی که توی کوچه و خیابون متداوله متفاوته.

تنها جایی که دیالوگها به نظرم کمی افت کرده، مکالمات متهم اصلی با وکیلش در دقایق پایانی فیلمه. به نظر میاد سعی شده تاثیرگذار باشه، بنابراین به نظر من از واقعی بودنش کم شده.

بالاخره تقصیر کیه؟

چیزی که تا سکانس آخر هم دیده میشه، اینه که میزان مسئولیت افراد در رابطه با عواقب اعمالشون، تا حد زیادی بستگی داره به اینکه تصمیماتشون چقدر بر دیگران تاثیر میذاره؛ چه پلیس باشی، چه توزیع‌کننده مواد مخدر، چه مادر و پدر و خواهر و برادر… این فیلم در به تصویر نکشیدن اینکه بالاخره تقصیر کیه، موفق بوده و به شکل ماهرانه‌ای قضاوت را به تماشاچی سپرده. اما آدمهای متعددی را نشون داده که هر کدوم مستقیم و غیرمستقیم در وضعیت موجود نقش دارند. این به شما فرصت میده که به هر شخصیتی که میخواهید حق بدهید یا اینکه در دلتون محکومش کنید.

تنها نتیجه گیری واضحی که بارها بر آن تاکید میشه، اینه که خودت مسئول تصمیمی هستی که در صحت عقل گرفتی…!

عکسی که استفاده کردم

برای این عکس که به نظر میرسه از پوستر فیلم جدا کردند، از لینک زیر در ایسنا استفاده کردم: چرا برخی سکانس‌ها از فیلم متری شیش و نیم حذف شد؟

نوشته را کامل خواندید؟

خوشحال می‌شم امتیاز بدهید:

متأسفم که این نوشته را نپسندیدید!

لطفا کمک کنید تا نوشته را بهبود بدهم.

بستن منو